czwartek, 22 lutego, 2024

Geneza rozbiorów

Od X do XIII wieku Polska w wyniku centralnego zarządzania, stała się wielkim europejskim mocarstwem. Jednakże z zdarza się, że coraz większe podziały w państwie zaczęły skutkować odejściem od centralnego zarządzania na rzecz innych możliwości sprawowania władzy. Walka szlachty o własne prawa, która rozpoczęła się jeszcze w XIII wieku z czasami zaczęła przynosić efekty. Swoje apogeum osiągnęła w XVII wieku, kiedy rządy przybrały liberalny charakter, który przywiedziony do granic absurdu, przyczynił się do powstania chaosu w państwie.
Autorzy przywołują opinię polskich historyków – Tymowskiego, Keniewicza i Holzera, którzy wypowiadali się na zagadnienie bezkrólewia lat 1696 – 1697 (cytat s. 242). W osobie Augusta II polscy historycy doszukują się tendencji dyktatorskich, w trakcie gdy rosyjscy autorzy podkreślają chęć centralizacji władzy, zaprowadzenia porządku wewnętrznego, umocnienia pozycji państwie na arenie międzynarodowej. „Skorumpowana, zgniła „demokracja” ściągnęła Polskę na samo dno”.

Poprzedni artykuł
Następny artykuł

Co się czyta